ฉลาดนะพวกเราน่ะ

ในแต่ละอาทิตย์หลังจากที่สมาชิกทุกคนได้กลับไปหมดแล้ว เราได้ประชุมทีมงานและพูดคุยถึงสิ่งที่พระเจ้ากระทำท่ามกลางพี่น้องของเรา และเราประเมินผลแต่ละสัปดาห์ว่าอะไรที่ขาดตกบกพร่องไปและอะไรที่เราทั้งหลายต้องขอบคุณพระเจ้าที่ทรงตอบคำอธิษฐาน คำวิงวอนของพวกเรา ทำให้เราในฐานะผู้รับใช้พระเจ้าเกิดความซาบซึ้งในพระคุณของพระเจ้า ที่ได้ทรงประทานเพื่อนร่วมงานที่น่ารักอย่างพวกท่านอยู่ท่ามกลางเรา สิ่งหนึ่งที่เราสังเกตว่าเราที่นั่งอยู่ในห้องประชุมทีมงานนั้น เรามีความแตกต่างกันมากในเรื่องของภูมิหลัง,ความรู้,บุคลิค,อาชีพ แต่ว่าเรามีสิ่งเดียวที่สำคัญที่เหมือนกันคือ เรารักพระเจ้าและรักที่จะให้ชีวิตของตัวเองเป็นประโยชน์ต่อคนอื่น  และอยากจะสรุปอีกครั้งคือพวกท่านเป็นคนฉลาดจริงๆ เพราะจากชีวิตของท่านทำให้เราได้คิดถึงข้อความหนึ่งในพระธรรมสุภาษิต 23:4-5 ที่ว่า

"อย่าทำงานเพื่อเห็นแก่ทรัยพ์ศฤงคาร จงฉลาดพอที่จะยับยั้งไว้ เจ้าจะเพ่งตาของเจ้าอยู่ที่ของอนิจจังหรือ เพราะทรัพย์สมบัติมีปีกแน่นอนทีเดียว มันจะบินไปในท้องฟ้าเหมือนนกอินทรี" 

เราเห็นคุณชีพที่เป็นพนักงานขับรถแท็กซี่ เรียกเต็มยศนิดหน่อยเพื่อความหรูหรา เขาเป็นเจ้าของกิจการที่ถอยรถแท็กซี่มารับใช้พระเจ้าเป็นหลัก ส่วนการรับส่งผู้โดยสารทั่วไปเป็นเพียงอาชีพเสริม นี่เป็นคำกล่าวของเขา และไม่ใช่แค่คำพูดแต่การกระทำของเขาเป็นอย่างนั้นด้วย  เราเห็นเขาออกเยี่ยมเยียนพี่น้องบ่อยๆ วันอาทิตย์รับ-ส่งพี่น้องที่เจ็บป่วย สุงอายุ บ้านไกล ๆ หลายๆครอบครัวในช่วงเช้า และยังเห็นพระเจ้าทรงจ่ายค่าโดยสารให้คุณชีพแบบที่เงินพันหนึ่งเนี่ยแค่สองสามชั่วโมงเขาก็หาได้แล้ว

ไม่เท่านั้นเรายังเห็นท่ามกลางพี่น้องผู้เชื่อใหม่ได้เลียนแบบความเชื่อจากทีมงานของเราด้วย อาประสิทธิ์เจ้าของธุรกิจร้านอาหารที่มีชื่อของจังหวัดเรา ประกาศออกมาแล้วว่าหยุดวันอาทิตย์ ทั้งที่กำไรจากวันนั้นวันเดียวอยู่ในหลักหมื่นบาท !!

ไม่เรียกว่า "ฉลาดนะพวกเราน่ะ" แล้วจะเรียกว่าอะไร  เราในฐานะผู้รับใช้พระเจ้าที่นี่ ไม่รู้ว่ามีความสุขแค่ไหนที่เห็นชีวิตของพี่น้องได้รับพระพรจากพระเจ้าใน 6 วันและฉลาดมากที่เลือกพระเจ้าเป็นที่หนึ่ง เพราะนี่เป็นสิทธิพิเศษที่พระเจ้าทรงเตรียมไว้ให้กับผู้เชื่อ และ ปฏิบัติตามพระบัญญัติของพระองค์ เพราะพวกเรากำลังรับใช้พระเจ้าที่อวยพรให้ รายได้แค่ 6 วันนั้นมากกว่าที่เราทำทั้ง 7 วันถึง 2 เท่าได้ !!

"เหตุฉะนั้นเมื่อพระสัญญายังมีอยู่ว่า

จะให้เราเข้าสู่การพำนักซึ่งพระองค์ทรงประทาน

ก็ให้เราทั้งหลายระมัดระวังอยู่เสมอ

มิฉะนั้น อาจจะมีบางคนในพวกท่านไปไม่ถึง

เพราะว่าแท้ที่จริง เราได้รับข่าวอันประเสริฐเช่นเดียวกับเขา

แต่ว่าเขาไม่ได้รับประโยชน์จากข่าวอันประเสริฐ

เพราะเขาไม่เชื่อ สำหรับเราผู้มีความเชื่อแล้ว

จะได้เข้าสู่การพำนัก..

และมีข้อหนึ่งที่ได้กล่าวถึงวันที่เจ็ดดังนี้ว่า

ในวันที่เจ็ดนั้น พระเจ้าก็ได้ทรงหยุดพักการงานทั้งสิ้นของพระองค์"

ฮีบรู 4:1-5

เราก็มีปัญหาเหมือนกันนะ

ในขณะที่เรารับใช้พี่น้องในคริสตจักรด้วยความเต็มใจ เราทุกคนต่างก็ต้องเผชิญกับปัญหาต่างๆไม่ว่าจะเป็นเรื่องของลูกๆ เพื่อนร่วมงาน สุขภาพและการเงินของตนเอง ใช่ว่าที่เราหน้าระรื่นรับใช้ผู้อื่นเพราะเราบรรลุแล้วก็หาใช่เช่นนั้นไม่

อะไรเป็นแรงบรรดาลใจของท่านและข้าพเจ้า เราคงจะตอบไม่แตกต่างกันมากนัก เพราะความแสนดีของพระเจ้าผู้ซึ่งเป็นที่รักของเรา พวกเราได้ซาบซึ้งถึงพระราชกิจอันทรงพระคุณทั้งสิ้นของพระองค์ และบัดนี้เราได้ถวายตัวเพื่อรับใช้ผู้อื่นเหมือนดังที่พระองค์ทรงกระทำ

ครั้งหนึ่งครูวิมลเล่าว่า คุณชีพซึ่งสมัยก่อนนั้นเป็นสามีที่ยังมิมีความน่ารักบังเกิดขึ้น หากเทียบกับปัจจุบันนั้นได้ยินคุณครูวิมลเปรียบเปรยดังหน้ามือเป็นหลังมือก็ยังน้อยไป แต่ที่คุณชีพเป็นอย่างนี้ไม่ใช่เพราะเธอ แต่เป็นเพราะพระเจ้าได้พูดกับเขาที่หัวใจ คำนี้เป็นสิ่งที่อยากนำมาแบ่งปัน หนุนใจให้จงหนักสำหรับเพื่อนผู้รับใช้ที่กำลังหนักอกหนักใจกับปัญหาของคน ซึ่งตรงนี้ท่านมีความสามารถที่จำกัดด้วยเพราะเพศ วัย อายุ หรือความสัมพันธ์ที่ห่างเหินกันไป ขอให้ท่านไว้วางใจมอบชีวิตของคนที่ท่านห่วงใยนั้นให้พระเจ้าพูดกับเขาที่หัวใจ เพราะเมื่อพระเจ้าพูดแล้ว ชีวิตของเขาจะเปลี่ยนแปลงอย่างที่เราได้เห็นคุณชีพ ณ ปัจจุบันนี้ดีกว่าเก่าขนาดไหน!! ขอบคุณพระเจ้า

อย่าทุกข์ร้อนในสิ่งใด แต่จงมอบสิ่งนั้นไว้กับพระเจ้าด้วยการอธิษฐาน การวิงวอน และการขอบพระคุณ สูตรนี้ได้ผลทุกครั้งเมื่อใช้ เราพบเสมอว่าเพื่อนผู้รับใช้ของเราบางครั้งต้องหยุดงานรับใช้อย่างน่าเสียดาย เพียงเพราะกังวลเรื่องความเป็นอยู่มากเกินควร จนลืมไปว่าโลกนี้เป็นบ้านชั่วคราว และงานที่เขาทำอย่างหนักนั้นเป็นงานชั่วคราวเช่นเดียวกัน เสียดายที่พวกเขาไม่น่าทิ้งงานถาวร ไปจริงจังกับงานชั่วคราวที่เปรียบดังเสื้อผ้าที่ต้องทิ้งไปเมื่อมันเก่า

ขอหนุนใจให้ทุกท่านยืดอกไว้ แล้วรู้ว่าท่านกำลังทำงานของพระเจ้าอยู่ คือการไว้วางใจพระเยซูคริสต์ในสิ่งที่ทรงกระทำเสร็จแล้วเพื่อเราจะรับผลประโยชน์ ขอให้ท่านยิ่งทำมากขึ้นเพราะพระเจ้าทรงมีพระคุณมากขึ้น อาเมน..


"แต่ว่าข้าพเจ้าเป็นอยู่อย่างนี้ ก็เนื่องด้วยพระคุณของพระเจ้า และพระคุณของพระองค์ซึ่งได้ทรงประทานแก่ข้าพเจ้านั้น มิได้ไร้ประโยชน์ ตรงกันข้าม ข้าพเจ้ากลับทำงานมากกว่าพวกเขาเสียอีก มิใช่ตัวข้าพเจ้าเองทำ พระคุณของพระเจ้าซึ่งดำรงอยู่กับข้าพเจ้าต่างหากที่ทำ" 1โครินธ์ 15:10-11

ไม่สำคัญว่าทำอะไร สำคัญว่าเพราะอะไร..

คริสตจักรปทุมธานีเป็นเหมือนบ้านของคุณ นั้นเป็นความจริงท่ามกลางพวกเราเสมอ เพราะพี่น้องได้ร่วมกันทำงานอย่างขะมักเขม้น พี่น้องซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตให้บ้านตัวเองและบ้านพระเจ้า พี่น้องได้ถวายเพื่อครอบครัวของเรา พี่น้องได้รับใช้พี่น้องตั้งแต่เช้าจรดเย็น ไม่ว่าจะเป็นแม่บ้าน พ่อบ้าน ฝ่ายเครื่องเสียง ทีมนมัสการ พี่เลี้ยงดูแลฝ่ายต่างๆ การเงิน และผู้รับเป็นสารถีให้กับพี่น้องที่อ่อนแอกว่า ช่างเป็นภาพที่งดงามเกินกว่าจะบรรยายเพราะท่านทั้งหลายไม่ได้เป็นสมาชิกเท่านั้นหากแต่ท่านยังเป็นเพื่อนของพระเจ้า เป็นสหายของพระคริสต์ เพราะพระวจนะของพระเจ้าได้บอกว่า
“พระบัญญัติของเราคือให้ท่านทั้งหลายรักกัน เหมือนดังที่เราได้รักท่าน..ถ้าท่านประพฤติตามที่เราสั่งท่าน ท่านก็จะเป็นมิตรสหายของเรา เราจะไม่เรียกท่านว่าบ่าวอีกเพราะบ่าวไม่ทราบว่านายทำอะไร แต่เราเรียกท่านว่ามิตรสหาย ...ท่านไม่ได้เลือกเรา แต่เราได้เลือกท่านทั้งหลาย และได้แต่งตั้งท่านไว้ให้ท่านไปเกิดผล และเพื่อให้ผลของท่านคงอยู่ เพื่อว่าเมื่อท่านทูลขอสิ่งใดจากพระบิดาในนามของเรา พระองค์จะประทานสิ่งนั้นให้ท่าน สิ่งที่เราสั่งท่านไว้คือ ท่านจงรักซึ่งกันและกัน” ยอห์น 15:12-17
การรับใช้ไม่ใช้สิ่งที่สำคัญที่สุดในสายพระเนตรของพระเจ้า แต่ส่วนใหญ่มนุษย์มักมองสิ่งนั้น แต่เราต้องแน่ใจให้มากว่าเรากำลังรับใช้พระเจ้าไม่ใช่มนุษย์ ไม่เช่นนั้นแล้วท่านจะเหนื่อยที่ต้องถูโบสถ์ เก็บขยะ เก็บโต๊ะ ทำอาหาร ซ้อมดนตรี ขับรถ เพราะสิ่งเหล่านี้ทำซ้ำซากไม่ได้ค่าตอบแทนแถมไม่ได้คำชมอะไร ติ๊ปก็ไม่มีโบนัสก็ไม่ได้ เฮ้อ...จบข่าว
ทางกลับกัน ถ้าท่านคิดว่าท่านกำลังรับใช้พระเจ้า ทำให้พระเจ้า ทำให้ดีที่สุดรู้ไหมว่า ความรู้สึกการทำซ้ำซากจะกลายเป็นเหมือนทำครั้งแรกเสมอ !! มันตื่นเต้นที่ได้ทำ มันเป็นเกียรติ เป็นศักดิ์ศรีแก่วงศ์ตระกูลที่ได้เก็บขยะในโบสถ์ เล่นดนตรีในโบสถ์ ได้ทำอะไรสักอย่างให้พี่น้องในโบสถ์ คนชมไม่ชม รู้ไม่รู้ ไม่สำคัญอะไรเลยพระเจ้าชมเรา รู้เราก็พอแล้ว
และสุดท้ายชีวิตของท่านจะเกิดผลเพราะท่านทั้งหลายรักซึ่งกันและกัน พี่น้องที่รักข้าพเจ้าไม่สามารถเพิ่มเติมให้กับครอบครัวท่านได้แต่พระเจ้าสามารถทำให้ท่านได้ ในฐานะที่เราเป็นผู้นำเราดีใจที่ท่านกำลังรักเรา ให้เกียรติเรา ชื่นชมเรา แต่เราขอเตือนท่านทั้งหลายว่ามนุษย์ทุกคนมีข้อบกพร่องและท่านควรจะพร้อมรับข้อบกพร่องนั้นจากเรา ขอท่านได้รักพระเจ้ายิ่งกว่า ให้เกียรติพระเจ้ายิ่งกว่า และชื่นชมพระเจ้ายิ่งกว่า เพื่อเราจะไม่ล้มเหลวในงานรับใช้ร่วมกัน

ขอพระเจ้าสูงสุดเป็นศีรษะท่ามกลางเรา และผสมผสานความรัก ความผุกพันท่ามกลางเราทั้งหลายไว้ให้มั่น นับวันยิ่งใกล้นับวันยิ่งมากขึ้น ขอพี่น้องร่วมพลังรักรับใช้พี่น้องท่านอื่น ที่มีเวลาน้อยกว่าเรา อ่อนแอกว่าเรา โดยไม่เห็นว่าตนดีกว่าหากแต่ให้รู้ว่าเราต่างเป็นอวัยวะ อย่ายกตนข่มท่านและเหยียดหยามคนที่ไม่ได้รับใช้หรือมีเวลาอย่างเช่นพวกเรา เพราะถ้าทุกคนรับใช้หมด ใครจะมาให้เรารับใช้ล่ะจริงไหม?
ขอพระเจ้าเพิ่มเติมความรักท่ามกลางเรา เพื่อเราทั้งหลายจะก้าวไปด้วยกันจนกว่าปทุมธานีจะเป็นของพระเยซูคริสต์!! อาเมน..