ความรัก และจริงใจ คือคุณสมบัติสำคัญของผู้รับใช้

จงมุ่งหาความรัก และขวนขวายของประทานฝ่ายพระวิญญาณด้วยความจริงใจ เฉพาะอย่างยิ่งการเผยพระวจนะ  1คร.14:1

การรับใช้พระเจ้านั้นมีหลายด้าน ทั้งด้านจิตวิญญาณ ด้านช่วยเหลือ บริการ ที่เราปรนนิบัติซึ่งกันและกันอยู่ สิ่งสำคัญที่ทำให้เราเห็นว่าคุณสมบัติสำคัญที่พระเจ้าบอกเราในขณะที่เราขวนขวายที่จะรับใช้ ขวนขวายที่จะฝึกฝนตัวเองให้เชี่ยวชาญในการสอน การบริการ อะไรก็ตาม และโดยเฉพาะคริสตจักรจะเติบโตก้าวหน้าโดยของประทานในฝ่ายพระวิญญาณนั้นสำคัญ

ลองนึกภาพดูว่า มีคนมาคริสตจักรครั้งแรกและเขาทุกข์หนักด้วยปัญหารุมเร้าอยากฆ่าตัวตาย และพระวิญญาณทรงตรัสกับบางคนในที่ประชุมว่า พระเจ้าต้องการให้คนที่กำลังคิดจะฆ่าตัวตายนั้นรู้ว่าพระเจ้าทรงรักเขาและมีทางออกสำหรับทุกปัญหาให้เขาแล้วให้เขาออกมารับพระพรจากพระเจ้า  จะดียิ่งเพียงใดหากสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นในคริสตจักรของพระองค์ที่นี่ สิ่งนี่เรียกว่าการเผยพระวจนะ

และพระคำของพระเจ้าได้บอกว่าการเผยพระวจนะนี้เราต้องขวนขวาย ปรารถนาอยากจะได้ด้วยความจริงใจ ไม่ใช่ด้วยความเชื่อ หรือความรู้  จริงอยู่ทั้งความเชื่อและความรู้เป็นสิ่งสำคัญแต่ว่าความรักสำคัญที่สุด ความรักทำให้คนจริงใจต่อกัน  ความรู้ทำให้คนลำพองและเย่อหยิ่ง  ดังนั้นแล้วข้าพเจ้าอยากหนุนใจพี่น้องทีมงานทุกคนว่า สถานการณ์แต่ละวันอาจมีบางอย่างทำร้ายจิตใจของเราให้โกรธแค้น กรณีนี้ให้รีบขอกำลังจากพระเจ้าเพื่อจะอภัยเขาอย่างแท้จริง เพื่ออะไร?

เพื่อรักษาใจของท่านและรักษาความรักและความจริงใจเพื่อท่านจะสามารถเป็นภาชนะที่พระเจ้าใช้ได้เพื่องานของพระเจ้าจะเกิดผลต่อผู้อื่น อย่าให้ใจที่โกรธ โมโหอาศัยอยู่เกิน 24 ชั่วโมง มิฉะนั้นมันจะฝังรากลึกลงไปเรียกว่ารากขมขื่นอันเป็นเหตุให้หลายคนสาละวนกับเรื่องของตนเองแทนที่จะไปสาละวนกับงานขององค์พระผู้เป็นเจ้า

ข้าพเจ้าและภรรยา เราขอบคุณพระเจ้าพระบิดาของเราเสมอเมื่อนึกถึงท่านทั้งหลาย เราเห็นท่านทั้งหลายมีจิตใจที่รักกันและกัน ช่วยเหลือกันและกันอย่างชนิดที่ว่าถึงพริกถึงขิง เราเองต้องนับถือในความรักของท่านที่มีต่อกันและมีต่อข้าพเจ้าและครอบครัวด้วย ขอท่านได้รักษาความรัก ความจริงใจนี้ไว้ตลอดไป ขอพระเจ้าอวยพรพี่น้องทุกท่าน

การเจิมเพื่อรับใช้ผู้คน

พระวิญญาณแห่งพระเป็นเจ้าทรงอยู่เหนือข้าพเจ้า เพราะว่าพระองค์ได้ทรงเจิมตั้งข้าพเจ้าไว้ เพื่อนำข่าวดีมายังคนยากจน พระองค์ได้ทรงใช้ข้าพเจ้าให้ร้องประกาศอิสรภาพแก่บรรดาเชลย ให้ประกาศแก่คนตาบอดว่าจะได้เห็นอีก ให้ปล่อยผู้ถูกบีบบังคับให้เป็นอิสระ ลูกา 4:18

พระเยซูทรงทำพันธกิจรับใช้ผู้คนด้วยการเจิมของพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่อยู่เหนือชีวิตของพระองค์ การเจิมของพระองค์นั้นเป็นตัวอย่างของการรับใช้ผู้คนที่ให้เราทำตาม พระเยซูทรงคิดถึงใครเมื่อพระองค์ประกาศสั่งสอนต่อคนยากจน? พระองค์ทรงคิดถึงคนยากจนและพระองค์ทรงคิดถึงใครเมื่อทรงประกาศสั่งสอนเพื่อการปลดปล่อย ? ทรงคิดถึงคนที่ถูกผูกมัด ไม่ว่าด้วยการทำงานหนัก เหนื่อย ความเจ็บป่วย การทนทุกข์ในเรื่องของจิตใจ

ดังนั้น พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า อย่าแปลกใจถ้าเราจะต้องข้องเกี่ยว พบเจอกับผู้คนที่พระเจ้าทรงจัดเตรียมไว้ให้กับเรา พวกเขาเหล่านั้นอยู่ในคุกบ้าง เป็นคนยากจนบ้าง  คนเจ็บป่วยบ้าง คนที่โลกนี้ไม่ให้ความสำคัญกับเขาเลยบ้าง คนตาบอด คนมีภาระหนัก

เวลานี้พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงสถิตอยู่ภายในเราทุกคน   พระวิญญาณของพระเจ้าผู้ทรงสถิตอยู่กับเรานั้นเป็นผู้สอนเราถึงสิ่งที่เราจำเป็นต้องรู้เพื่อรับใช้คนอื่น ในทุกสถานการณ์ ขอให้พี่น้องติดตามการทรงนำของพระองค์ในการอธิษฐานเพื่อผู้ป่วย ปลดปล่อยผู้ถูกบีบบังคับ และขับไล่วิญญาณชั่วร้ายต่างๆ เพื่อพันธกิจของพระเยซูจะยังคงมีอยู่ในทุกวันนี้  ผ่านท่านและข้าพเจ้า

การลองดูความเชื่อของท่าน

เพื่อการลองดูความเชื่อของท่าน อันประเสริฐยิ่งกว่าทองคำ ซึ่งแม้เสียไปได้ก็ยังถูกลองด้วยไฟ จะได้เป็นเหตุให้เกิดความสรรเสริญเกิดศักดิ์ศรีและเกียรติ ในเวลาที่พระเยซูคริสต์จะเสด็จมาปรากฏ 1เปโตร 1:7

ทองคำจะต้องได้รับการถลุงให้บริสุทธิ์ เพื่อมันจะออกมาเป็นทองคำบริสุทธิ์สุกใส ความเชื่อของเราก็เช่นเดียวกัน  จำเป็นต้องเผชิญกับความทุกข์ เพื่อมันจะกลายเป็นความเชื่อที่แท้จริงได้ ในสัปดาห์เดียวกันไม่น่าเชื่อว่าพี่น้องในทีมงานของเราพบเจอกับการทดลองความเชื่อกันยกใหญ่ มี 2 ครอบครัวที่ขโมยขึ้นบ้าน มี 1 ครอบครัวที่คุณแม่ป่วยหนักกระทันหัน และหลังจากนั้นยังต้องพบกระแสความเข้าใจผิดในฐานะที่เป็นคริสเตียนคนเดียวในบ้าน มีเรื่องร้ายๆเกิดขึ้น

ความเป็นเนื้อแท้ของความเชื่อของท่านและข้าพเจ้าต่างต้องพิสูจน์กันในเวลาเช่นนี้แหละ และเราต้องพิสูจน์ความเชื่อเช่นนี้ตลอดชีวิตของพวกเราเลยทีเดียว  โดยผ่านความทุกข์ยากลำบาก การทดลอง เหล่านี้จะทำให้เนื้อแท้ของความเชื่อปรากฏขึ้นมา และในที่สุดเราได้เห็นพระเจ้าทรงยื่นพระหัตถ์ของพระองค์รักษา และเปลี่ยนแปลงบรรยากาศให้กลายเป็นพระพรในที่สุด  สรรเสริญพระเจ้า

ดังนั้น  ขอให้เราผู้ซึ่งเป็นแกนนำของคริสตจักรปทุมธานี เปิดใจรับสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิต ไม่ว่าดี หรือร้าย จงอยู่อย่างมั่นคงเมื่อถึงวันยากลำบาก เพราะความเชื่อที่ไม่หวั่นไหวนั้นเองจะเป็นประตูที่เปิดกว้างให้เราได้เห็นพระหัตถ์ของพระเจ้าเข้ามาอวยพรพวกเรา  ต่อหน้าต่อตาศัตรูและเราจะรู้ว่า การร้ายใดๆไม่สามารถหยุดยั้งความรัก ความดี และการจัดเตรียมของพระเจ้าที่มีต่อเราได้เลย

ให้เราระลึกเสมอว่า การลองดูความเชื่อของเรานั้นมีค่าประเสริฐยิ่ง และนั่นจะทำให้ชีวิตของพวกเราได้รับการถลุงให้บริสุทธิ์  เพื่อถวายสง่าราศีแด่พระเจ้ายิ่งขึ้น ยิ่งขึ้น ...

ฉลาดนะพวกเราน่ะ

ในแต่ละอาทิตย์หลังจากที่สมาชิกทุกคนได้กลับไปหมดแล้ว เราได้ประชุมทีมงานและพูดคุยถึงสิ่งที่พระเจ้ากระทำท่ามกลางพี่น้องของเรา และเราประเมินผลแต่ละสัปดาห์ว่าอะไรที่ขาดตกบกพร่องไปและอะไรที่เราทั้งหลายต้องขอบคุณพระเจ้าที่ทรงตอบคำอธิษฐาน คำวิงวอนของพวกเรา ทำให้เราในฐานะผู้รับใช้พระเจ้าเกิดความซาบซึ้งในพระคุณของพระเจ้า ที่ได้ทรงประทานเพื่อนร่วมงานที่น่ารักอย่างพวกท่านอยู่ท่ามกลางเรา สิ่งหนึ่งที่เราสังเกตว่าเราที่นั่งอยู่ในห้องประชุมทีมงานนั้น เรามีความแตกต่างกันมากในเรื่องของภูมิหลัง,ความรู้,บุคลิค,อาชีพ แต่ว่าเรามีสิ่งเดียวที่สำคัญที่เหมือนกันคือ เรารักพระเจ้าและรักที่จะให้ชีวิตของตัวเองเป็นประโยชน์ต่อคนอื่น  และอยากจะสรุปอีกครั้งคือพวกท่านเป็นคนฉลาดจริงๆ เพราะจากชีวิตของท่านทำให้เราได้คิดถึงข้อความหนึ่งในพระธรรมสุภาษิต 23:4-5 ที่ว่า

"อย่าทำงานเพื่อเห็นแก่ทรัยพ์ศฤงคาร จงฉลาดพอที่จะยับยั้งไว้ เจ้าจะเพ่งตาของเจ้าอยู่ที่ของอนิจจังหรือ เพราะทรัพย์สมบัติมีปีกแน่นอนทีเดียว มันจะบินไปในท้องฟ้าเหมือนนกอินทรี" 

เราเห็นคุณชีพที่เป็นพนักงานขับรถแท็กซี่ เรียกเต็มยศนิดหน่อยเพื่อความหรูหรา เขาเป็นเจ้าของกิจการที่ถอยรถแท็กซี่มารับใช้พระเจ้าเป็นหลัก ส่วนการรับส่งผู้โดยสารทั่วไปเป็นเพียงอาชีพเสริม นี่เป็นคำกล่าวของเขา และไม่ใช่แค่คำพูดแต่การกระทำของเขาเป็นอย่างนั้นด้วย  เราเห็นเขาออกเยี่ยมเยียนพี่น้องบ่อยๆ วันอาทิตย์รับ-ส่งพี่น้องที่เจ็บป่วย สุงอายุ บ้านไกล ๆ หลายๆครอบครัวในช่วงเช้า และยังเห็นพระเจ้าทรงจ่ายค่าโดยสารให้คุณชีพแบบที่เงินพันหนึ่งเนี่ยแค่สองสามชั่วโมงเขาก็หาได้แล้ว

ไม่เท่านั้นเรายังเห็นท่ามกลางพี่น้องผู้เชื่อใหม่ได้เลียนแบบความเชื่อจากทีมงานของเราด้วย อาประสิทธิ์เจ้าของธุรกิจร้านอาหารที่มีชื่อของจังหวัดเรา ประกาศออกมาแล้วว่าหยุดวันอาทิตย์ ทั้งที่กำไรจากวันนั้นวันเดียวอยู่ในหลักหมื่นบาท !!

ไม่เรียกว่า "ฉลาดนะพวกเราน่ะ" แล้วจะเรียกว่าอะไร  เราในฐานะผู้รับใช้พระเจ้าที่นี่ ไม่รู้ว่ามีความสุขแค่ไหนที่เห็นชีวิตของพี่น้องได้รับพระพรจากพระเจ้าใน 6 วันและฉลาดมากที่เลือกพระเจ้าเป็นที่หนึ่ง เพราะนี่เป็นสิทธิพิเศษที่พระเจ้าทรงเตรียมไว้ให้กับผู้เชื่อ และ ปฏิบัติตามพระบัญญัติของพระองค์ เพราะพวกเรากำลังรับใช้พระเจ้าที่อวยพรให้ รายได้แค่ 6 วันนั้นมากกว่าที่เราทำทั้ง 7 วันถึง 2 เท่าได้ !!

"เหตุฉะนั้นเมื่อพระสัญญายังมีอยู่ว่า

จะให้เราเข้าสู่การพำนักซึ่งพระองค์ทรงประทาน

ก็ให้เราทั้งหลายระมัดระวังอยู่เสมอ

มิฉะนั้น อาจจะมีบางคนในพวกท่านไปไม่ถึง

เพราะว่าแท้ที่จริง เราได้รับข่าวอันประเสริฐเช่นเดียวกับเขา

แต่ว่าเขาไม่ได้รับประโยชน์จากข่าวอันประเสริฐ

เพราะเขาไม่เชื่อ สำหรับเราผู้มีความเชื่อแล้ว

จะได้เข้าสู่การพำนัก..

และมีข้อหนึ่งที่ได้กล่าวถึงวันที่เจ็ดดังนี้ว่า

ในวันที่เจ็ดนั้น พระเจ้าก็ได้ทรงหยุดพักการงานทั้งสิ้นของพระองค์"

ฮีบรู 4:1-5

เราก็มีปัญหาเหมือนกันนะ

ในขณะที่เรารับใช้พี่น้องในคริสตจักรด้วยความเต็มใจ เราทุกคนต่างก็ต้องเผชิญกับปัญหาต่างๆไม่ว่าจะเป็นเรื่องของลูกๆ เพื่อนร่วมงาน สุขภาพและการเงินของตนเอง ใช่ว่าที่เราหน้าระรื่นรับใช้ผู้อื่นเพราะเราบรรลุแล้วก็หาใช่เช่นนั้นไม่

อะไรเป็นแรงบรรดาลใจของท่านและข้าพเจ้า เราคงจะตอบไม่แตกต่างกันมากนัก เพราะความแสนดีของพระเจ้าผู้ซึ่งเป็นที่รักของเรา พวกเราได้ซาบซึ้งถึงพระราชกิจอันทรงพระคุณทั้งสิ้นของพระองค์ และบัดนี้เราได้ถวายตัวเพื่อรับใช้ผู้อื่นเหมือนดังที่พระองค์ทรงกระทำ

ครั้งหนึ่งครูวิมลเล่าว่า คุณชีพซึ่งสมัยก่อนนั้นเป็นสามีที่ยังมิมีความน่ารักบังเกิดขึ้น หากเทียบกับปัจจุบันนั้นได้ยินคุณครูวิมลเปรียบเปรยดังหน้ามือเป็นหลังมือก็ยังน้อยไป แต่ที่คุณชีพเป็นอย่างนี้ไม่ใช่เพราะเธอ แต่เป็นเพราะพระเจ้าได้พูดกับเขาที่หัวใจ คำนี้เป็นสิ่งที่อยากนำมาแบ่งปัน หนุนใจให้จงหนักสำหรับเพื่อนผู้รับใช้ที่กำลังหนักอกหนักใจกับปัญหาของคน ซึ่งตรงนี้ท่านมีความสามารถที่จำกัดด้วยเพราะเพศ วัย อายุ หรือความสัมพันธ์ที่ห่างเหินกันไป ขอให้ท่านไว้วางใจมอบชีวิตของคนที่ท่านห่วงใยนั้นให้พระเจ้าพูดกับเขาที่หัวใจ เพราะเมื่อพระเจ้าพูดแล้ว ชีวิตของเขาจะเปลี่ยนแปลงอย่างที่เราได้เห็นคุณชีพ ณ ปัจจุบันนี้ดีกว่าเก่าขนาดไหน!! ขอบคุณพระเจ้า

อย่าทุกข์ร้อนในสิ่งใด แต่จงมอบสิ่งนั้นไว้กับพระเจ้าด้วยการอธิษฐาน การวิงวอน และการขอบพระคุณ สูตรนี้ได้ผลทุกครั้งเมื่อใช้ เราพบเสมอว่าเพื่อนผู้รับใช้ของเราบางครั้งต้องหยุดงานรับใช้อย่างน่าเสียดาย เพียงเพราะกังวลเรื่องความเป็นอยู่มากเกินควร จนลืมไปว่าโลกนี้เป็นบ้านชั่วคราว และงานที่เขาทำอย่างหนักนั้นเป็นงานชั่วคราวเช่นเดียวกัน เสียดายที่พวกเขาไม่น่าทิ้งงานถาวร ไปจริงจังกับงานชั่วคราวที่เปรียบดังเสื้อผ้าที่ต้องทิ้งไปเมื่อมันเก่า

ขอหนุนใจให้ทุกท่านยืดอกไว้ แล้วรู้ว่าท่านกำลังทำงานของพระเจ้าอยู่ คือการไว้วางใจพระเยซูคริสต์ในสิ่งที่ทรงกระทำเสร็จแล้วเพื่อเราจะรับผลประโยชน์ ขอให้ท่านยิ่งทำมากขึ้นเพราะพระเจ้าทรงมีพระคุณมากขึ้น อาเมน..


"แต่ว่าข้าพเจ้าเป็นอยู่อย่างนี้ ก็เนื่องด้วยพระคุณของพระเจ้า และพระคุณของพระองค์ซึ่งได้ทรงประทานแก่ข้าพเจ้านั้น มิได้ไร้ประโยชน์ ตรงกันข้าม ข้าพเจ้ากลับทำงานมากกว่าพวกเขาเสียอีก มิใช่ตัวข้าพเจ้าเองทำ พระคุณของพระเจ้าซึ่งดำรงอยู่กับข้าพเจ้าต่างหากที่ทำ" 1โครินธ์ 15:10-11

ไม่สำคัญว่าทำอะไร สำคัญว่าเพราะอะไร..

คริสตจักรปทุมธานีเป็นเหมือนบ้านของคุณ นั้นเป็นความจริงท่ามกลางพวกเราเสมอ เพราะพี่น้องได้ร่วมกันทำงานอย่างขะมักเขม้น พี่น้องซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตให้บ้านตัวเองและบ้านพระเจ้า พี่น้องได้ถวายเพื่อครอบครัวของเรา พี่น้องได้รับใช้พี่น้องตั้งแต่เช้าจรดเย็น ไม่ว่าจะเป็นแม่บ้าน พ่อบ้าน ฝ่ายเครื่องเสียง ทีมนมัสการ พี่เลี้ยงดูแลฝ่ายต่างๆ การเงิน และผู้รับเป็นสารถีให้กับพี่น้องที่อ่อนแอกว่า ช่างเป็นภาพที่งดงามเกินกว่าจะบรรยายเพราะท่านทั้งหลายไม่ได้เป็นสมาชิกเท่านั้นหากแต่ท่านยังเป็นเพื่อนของพระเจ้า เป็นสหายของพระคริสต์ เพราะพระวจนะของพระเจ้าได้บอกว่า
“พระบัญญัติของเราคือให้ท่านทั้งหลายรักกัน เหมือนดังที่เราได้รักท่าน..ถ้าท่านประพฤติตามที่เราสั่งท่าน ท่านก็จะเป็นมิตรสหายของเรา เราจะไม่เรียกท่านว่าบ่าวอีกเพราะบ่าวไม่ทราบว่านายทำอะไร แต่เราเรียกท่านว่ามิตรสหาย ...ท่านไม่ได้เลือกเรา แต่เราได้เลือกท่านทั้งหลาย และได้แต่งตั้งท่านไว้ให้ท่านไปเกิดผล และเพื่อให้ผลของท่านคงอยู่ เพื่อว่าเมื่อท่านทูลขอสิ่งใดจากพระบิดาในนามของเรา พระองค์จะประทานสิ่งนั้นให้ท่าน สิ่งที่เราสั่งท่านไว้คือ ท่านจงรักซึ่งกันและกัน” ยอห์น 15:12-17
การรับใช้ไม่ใช้สิ่งที่สำคัญที่สุดในสายพระเนตรของพระเจ้า แต่ส่วนใหญ่มนุษย์มักมองสิ่งนั้น แต่เราต้องแน่ใจให้มากว่าเรากำลังรับใช้พระเจ้าไม่ใช่มนุษย์ ไม่เช่นนั้นแล้วท่านจะเหนื่อยที่ต้องถูโบสถ์ เก็บขยะ เก็บโต๊ะ ทำอาหาร ซ้อมดนตรี ขับรถ เพราะสิ่งเหล่านี้ทำซ้ำซากไม่ได้ค่าตอบแทนแถมไม่ได้คำชมอะไร ติ๊ปก็ไม่มีโบนัสก็ไม่ได้ เฮ้อ...จบข่าว
ทางกลับกัน ถ้าท่านคิดว่าท่านกำลังรับใช้พระเจ้า ทำให้พระเจ้า ทำให้ดีที่สุดรู้ไหมว่า ความรู้สึกการทำซ้ำซากจะกลายเป็นเหมือนทำครั้งแรกเสมอ !! มันตื่นเต้นที่ได้ทำ มันเป็นเกียรติ เป็นศักดิ์ศรีแก่วงศ์ตระกูลที่ได้เก็บขยะในโบสถ์ เล่นดนตรีในโบสถ์ ได้ทำอะไรสักอย่างให้พี่น้องในโบสถ์ คนชมไม่ชม รู้ไม่รู้ ไม่สำคัญอะไรเลยพระเจ้าชมเรา รู้เราก็พอแล้ว
และสุดท้ายชีวิตของท่านจะเกิดผลเพราะท่านทั้งหลายรักซึ่งกันและกัน พี่น้องที่รักข้าพเจ้าไม่สามารถเพิ่มเติมให้กับครอบครัวท่านได้แต่พระเจ้าสามารถทำให้ท่านได้ ในฐานะที่เราเป็นผู้นำเราดีใจที่ท่านกำลังรักเรา ให้เกียรติเรา ชื่นชมเรา แต่เราขอเตือนท่านทั้งหลายว่ามนุษย์ทุกคนมีข้อบกพร่องและท่านควรจะพร้อมรับข้อบกพร่องนั้นจากเรา ขอท่านได้รักพระเจ้ายิ่งกว่า ให้เกียรติพระเจ้ายิ่งกว่า และชื่นชมพระเจ้ายิ่งกว่า เพื่อเราจะไม่ล้มเหลวในงานรับใช้ร่วมกัน

ขอพระเจ้าสูงสุดเป็นศีรษะท่ามกลางเรา และผสมผสานความรัก ความผุกพันท่ามกลางเราทั้งหลายไว้ให้มั่น นับวันยิ่งใกล้นับวันยิ่งมากขึ้น ขอพี่น้องร่วมพลังรักรับใช้พี่น้องท่านอื่น ที่มีเวลาน้อยกว่าเรา อ่อนแอกว่าเรา โดยไม่เห็นว่าตนดีกว่าหากแต่ให้รู้ว่าเราต่างเป็นอวัยวะ อย่ายกตนข่มท่านและเหยียดหยามคนที่ไม่ได้รับใช้หรือมีเวลาอย่างเช่นพวกเรา เพราะถ้าทุกคนรับใช้หมด ใครจะมาให้เรารับใช้ล่ะจริงไหม?
ขอพระเจ้าเพิ่มเติมความรักท่ามกลางเรา เพื่อเราทั้งหลายจะก้าวไปด้วยกันจนกว่าปทุมธานีจะเป็นของพระเยซูคริสต์!! อาเมน..